[Über allem Schönheit]

In het kader van de Olympische Spelen ook maar eens iets ondernomen. Nee, ik ben geen weekend gaan hink-stap-springen, vlakwaterkanoën of mijn Chinees (nǐ hǎo, zhè shì shénme?) bijspijkeren. Het moet natuurlijk wel binnen de grenzen van het reële blijven, zelfs al schijn ik samen te wonen met de meester van het onmogelijke. Het meest sportieve element aan de hele onderneming valt samen te vatten als (bij gebrek aan Nederlandse terminologie) 'swaffham bulbeck', wat weer uitgelegd zou kunnen worden als 'an entire picnic lunchtime spent fighting off wasps'.

We bezochten het Arno Breker museum in Schloss Nörvenich. Naast veel Brekerijen onder meer werk van Dali en andere surrealisten, een levensgrote sculptuur van de recentelijk in Sittard opgedoken maar inmiddels ook alweer gevangen genomen levensgevaarlijke bijtschildpad en als klap op de vuurpijl twee fenomenale ijssculpturen. Mijn OVA at meer chocola dan hij aankon ("can't-eat-anymore-chocolate... yes I can!") en is voorlopig genezen van zijn chocolagerelateerde snuikzin, is onweerstaanbaar charmant als hij me trots aan de arm neemt om een stukje te flaneren en kan als geen ander de olympische Breker-sculpturen imiteren, tot groot vermaak van ondergetekende. Het was een heerlijke dag. Even ontspannen, geen stress, geen zorgen, gewoon genieten, want dat is ook belangrijk.



Meer foto's: klik!

[Verhuisd!]

Dertig graden in de schaduw. Zeven trappen en geen lift. Vijf paar handen, twintig dozen, een halve inboedel, één verhuiswagen. Inpakken en wegwezen. Niet meer omkijken. Samen met mijn OVA op weg naar mijn nieuwe leven. Ons nieuwe leven. Drie uur en tweehonderdvijftig kilometer later stak ik mijn nieuwe sleutel in het slot van mijn nieuwe huis. Mijn nieuwe thuis. Twee mensjes, één toekomst. <3

Meer verhuisfoto's.