15 april 2006

[Dankbaarheid]

Omdat je ziet wat anderen niet zien terwijl ik je maar zo sporadisch zie. Omdat je mij laat zien wat ik zelf niet zie. Omdat je luistert. Omdat je het zomaar volledig belangeloos voor me opneemt zonder dat ik het weet. Omdat je zo gek bent als een deur en ik over een lach niet hoef na te denken. Omdat je herkenning en verwondering zo dicht bij elkaar brengt. Omdat je begrijpt. Omdat ik nooit aan je hoef te wennen. Om het onverwachte bloemetje, de chocolaatjes en de lieve woorden op papier. Om die twee meter mens met de grootste waffel en het kleinste hartje. Omdat dit afscheid eigenlijk geen afscheid was.

Geen opmerkingen: