Ze slaapt bijna alleen nog maar. Ik heb haar nog een paar minuten wakker gezien. Heel even, misschien een seconde, lichtten haar ogen op en zag ik iets van een glimlach. Ze is op. Volgens mama praat ze in haar slaap over me. Ik kan alleen nog maar wensen dat ze geen pijn heeft en rustig inslaapt. Het is goed zo. Ik stopte haar in en kuste haar. Welterusten oma. Haar handen waren zo koud. Misschien was dit de laatste keer dat ze me vasthielden…