[Een kleine storing]

Soms gaan dingen gewoon even niet zoals je gepland had. Ik houd van plannen. Ik kan niet zonder agenda, zeker niet nu. Ik heb het te druk en zo veel aan mijn hoofd dat ik dingen vergeet als ik ze niet noteer. Als goede structopaat volg ik getrouw mijn strakke planning, een kwestie van gewoon doen. Wat achter de rug is vink ik af en hophop door met het volgende. Werkt prima, ik heb alles onder controle, zolang het maar in mijn agenda staat.

Wat ik op dit moment duidelijk niet onder controle heb, zijn mijn emoties. Dat is nieuw. De afgelopen maanden was ik heel doelmatig bezig met plotting, planning & putting into practice. De no nonsens aanpak. Het knopen hakken ging veel makkelijker dan ik verwacht had en alles voelde goed. Af en toe vroeg ik me af hoe het toch kwam dat ik er zo nuchter en kalm onder bleef. Vanzelfsprekend moest daar een keer verandering in komen.

Nog steeds voelt alles goed maar het is anders. Voorheen voelde ik me als een bootje op zee. Een klein, dapper bootje dat zich drijvend hield op grote golven. Vastberaden in de juiste richting varend en alle weersomstandigheden succesvol trotserend. Nu ben ik niet langer dat bootje. Ik ben de zee en daarmee onderhevig aan getijden. Soms eb ik, dan wil ik alleen zijn, niet meer voelen, slechts slapen. Bij vloed stroom ik over. Ineens spoelt er van alles aan, van rottend wrakhout tot schitterende schelpen, en ik kan het niet stoppen. De tranen komen en gaan. Het is vreselijk vermoeiend.

Toch ben ik er ook wel blij mee. Het niet kunnen huilen was minstens zo vermoeiend. Maar de buien vallen in mijn veilige haven. De plek waar ik zo gelukkig ben. Ik wil niet dat mijn OVA me zo ziet. Zo moe, zo verdrietig, zo onzeker. En tegelijkertijd ben ik er toch wel blij mee. Dit is wie ik ben, zoals ik wil dat hij me kent, zodat hij ziet wat het leven met me doet, in goede maar ook in minder goede tijden. Ik weet: er is geen bui die niet opklaart en als iemand de zon weer kan laten schijnen dan is het mijn OVA. Alles komt goed, want dat staat in mijn agenda en dat is zo dus dat klopt. Nog twee weken.