[Hersenstorm]

Gedachten schieten als ongeleide projectielen door mijn kop, ontploffen en de chaos wordt almaar groter. Ik kom niet uit mijn woorden tenzij ik schrijf, op papier dat niets terug zegt en niets verwacht. Het communiceren door dingen heen (telefoon, computer) lukt gewoon niet. Ik kan alleen nog maar dingen opnemen en niets terug geven. Ik word er vreselijk passief van. Ik lees en ik luister, daar word ik rustig van, maar als het ophoudt is het stil. Ik denk niet een of twee maar tien dingen tegelijk, kan niet beslissen welke ik als antwoord moet gebruiken en tegen de tijd dat ik eruit ben, heeft de ander de stilte alweer doorbroken of erger nog, er een punt achter gezet. Ik word er stapelgek van. Waar ik wakker van lig? Geen idee. Van die hersenstorm die niet wil gaan liggen. De tijd vliegt voorbij en ik heb al drie dagen niets gedaan. Alleen maar lezen en schrijven. Ik kan me tot niets anders zetten. Hopelijk kan ik slapen, lang en aan een stuk door. Hopelijk ben ik morgen fit. Hopelijk verval ik niet in lange stiltes. Ik wil niet leven in mijn hoofd, ik wil écht leven.