[Loftrompetten]

De oude eik staat verstrikt in zijn kleurige linten en werpt op het huis een lange, dunne schaduw die mijn blikveld verdeelt in donker en in licht. Aan de voet van de boom heeft zich een enkele bloem neergevlijd, verwelkt. Vanuit mijn uiterste ooghoek zie ik nog net hoe de bonte stoet in dronken jubelstaat het park verlaat. Laat hen maar afmarcheren. Schimplachend staar ik de zwalkende zotten na. Zij kwamen vroeg dit jaar. Morgen, vooraleer zij uit hun bedwelming ontwaken, zal het in alle kranten staan.