7 februari 2010

[Ik ben een consumindermens] (slot)

“En ten slotte kunt u de verwarming een tikje lager zetten als u gewoon een extra trui aantrekt.”

Briljant! Mijn verwarming kán niet lager. Mijn buren stoken zo hard dat hun warmte via mijn buizen m’n huis op temperatuur houdt en ik heb ’s winters standaard een fleece-dekentje op de bank en een paar warme sloffen voor in huis. Bespaar daar maar eens tegenop. 3 – 0 voor mij.

“Zeg knul” zei ik tegen de aansmeerjongen.
Ik had onmiddellijk spijt van mijn ietwat denigrerende woordkeuze maar aan de andere kant; hij mocht blij zijn dat iemand hem serieus nam.
“Heb jij, op jouw beurt, nog even voor mij?”

“Eh. Ja hoor.” antwoordde de aansmeerjongen.

“Mooi!” riep ik triomfantelijk.

“Van elk apparaat dat ik niet gebruik, trek ik altijd de stekker uit het stopcontact. Ik laat niets op stand by staan. Ik gooi zelden restjes voedsel weg want ik koop en kook bewust. Naar de kapper ga ik nooit want ik verf mijn haar zelf en knippen doet mijn vriend. Waar ik niet ben brandt geen licht. Mijn vriend doet aan droog douchen; even nat maken, kraan uit, inzepen, scrubben, shampoo, kraan aan, afspoelen, klarie. Ik pak vaak de fiets in plaats van de auto, dat scheelt ook meteen een abonnement op de sportschool. In plaats van een stroomvretende waterkoker gebruik ik een ouderwetse fluitketel. Ik heb een telefoonabonnement waarmee ik gratis naar vaste nummers bel. Kleding koop ik meestal in de uitverkoop. Ik scheid trouw mijn afval (plastic, glas, papier en kleding weggooien is gratis). Opladen doe ik op nachtstroom. Ik heb een zuinige oven die niet voorverwarmd hoeft te worden. Pretparkkaartjes zijn op marktplaats supergoedkoop, dan neem ik zelf een fles drinken en een lunchpakket mee zodat ik niet op dure terrasjes hoef te zitten. Ik gebruik azijn in plaats van wasverzachter. Cadeaupapier wordt hergebruikt.”

Toen moest ik stoppen om naar adem te happen.

De aansmeerjongen knipperde met zijn ogen. Hij keek alsof hij niet kon geloven dat er mensen zijn die werkelijk zo spaarzaam leven. Zeker geen protestanten in zijn kennissenkring.

“Nou jij weer” zei ik tevreden.

“U bent zeker niet op zoek naar een bijbaantje hè?” mompelde de aansmeerjongen met een wat ongemakkelijk lachje.

“Nope. Dit waren mijn tips, gratis en vrijblijvend. Doe er je voordeel mee zou ik zeggen.”

Geen opmerkingen: