[Pas op! Zoetsappig!]

Mijn OVA gaat op zaterdagochtend altijd verse broodjes halen bij Bakker Bart. Dat is één van de vele redenen waarom hij het allerbeste vriendje ter wereld is. Soms neemt hij nog iets extra’s mee. Saucijzenbroodjes, Duitse broodjes, luxe mueslibollen. Vandaag waren het roombotercroissants.

Mijn OVA sneed zijn croissant open en scande met zijn blik het belegassortiment. Op de radio vertelde de DJ over zijn allermooiste Valentijnsverrassing ooit. Het is vandaag Valentijnsdag, namelijk.

“Ohhh wat romantisch!” zuchtte ik tussen twee happen door.
Mijn OVA verplaatste zijn blik eerst naar mij en toen naar zijn croissant.

“Ik twijfelde of ik misschien iets Valentijnigs voor je mee moest nemen...” zei mijn OVA. Hij friemelde aan zijn croissant waardoor de dunne laagjes bladerdeeg barstten.
“Maarja...”
Ik keek verbaasd op maar mijn OVA, die gebiologeerd leek door de barstjes in zijn brunch, keek niet terug.
“En nou vind je me natuurlijk stom hè?”
Hij zweeg even en hakte toen met zijn mes het puntje van zijn croissant eraf.
“Maar ik hou elke dag van je, niet alleen vandaag, elke dag! Dat weet je toch?”
Ik knikte.

“Aan de andere kant,” vervolgde hij zijn monoloog “straks heb jij iets verzonnen en dan heb ik niks!”
Chop! Daar ging het andere puntje.
“Ohhh! Je haat me hè? Zeg alsjeblieft dat je me niet haat...”
Glimlachend schudde ik mijn hoofd.
“Maar ik heb nog een halve dag! Ik ben nog niet te laat, toch? Of heb ik het nou verpest? Ja zeker...”

Mijn OVA propte een halve croissant in zijn mond kauwde er gefrustreerd op los. Goudbruine deegvlokjes dwarrelden op zijn bord neer. Een vlokje bleef aan zijn stoppeltjesbaard hangen. Hij zag er zo lief uit.

“Niet mij stom vinden...” fluisterde hij beteuterd.

Stom?

Ik werd zachter dan de gesmolten boter op mijn croissantje. Ik voelde me kleffer dan stroop en zoeter dan chocopasta. Geen enkel Valentijnscadeau had dit tafereel kunnen overtreffen!

“Ik ook van jou lieverd.”
Ik bezegelde mijn woorden met een kus.
“Heul veul. En elke dag een beetje meer.”